Another Purple

COULD IT BE A SIGN???

What is the first thing that comes to your mind when you see this color?

How about this one?

and especially this

I will tell you a weird story about these colors, but first I will let you know what happened to me before the weird and unexplainable day happened, this story is a bit long but I am sure it is worth reading it...

Napaka-weird at napaka-unexplainable ng nakaraan kong biyernes at hanggang ngayon ay hindi ko pa din alam ang sagot sa mga tanong na naglalaro sa aking isipan. Hindi ko alam kung napaglalaruan ba ako ng kung ano o talagang nagkataon lang. Bago nagsimula ang unexplainable day ay pumasok ako noong thursday sa office na kulang na kulang sa tulog, 3 hours lang akong nakatulog dahil may importante akong ginawa, since last day of work ko naman for that week ay naisip ko na ok lang akong magpuyat, pagdating ko sa office ay nagkape muna ako para medyo magising at ganahan ako sa pagtatrabaho. Ilang oras pa lang ang lumilipas ay tinamaan na ako ng pagkahilo, as in hilong hilo ako at nakakatulugan ko na ang mga customer na kausap ko at madalas ay minamadali ko nalang ang mga tawag para matapos na kaagad at maipikit ko ang mga mata ko, hanggang sa hindi ko na kinaya ang pagkahilo at nagpaalam ako na pupunta ako sa clinic upang manghingi ng gamot. Pagdating ko sa clinic ay tiningnan ng nurse ang blood pressure ko, OK naman daw 110/70, then binigyan nila ako ng gamot para mawala ang hilo ko. After that ay bumalik na ako sa station ko pero pakiramdam ko ay hilong hilo pa din ako at gusto na ng katawan ko ng mahabang pahinga, tiniis ko lang ang lahat kahit sobrang barubal na ng pag-take ko ng calls hanggang sa "kkrrruuukkkkk" ang tunog na kahit sino mang nilalang sa mundong ito ay hindi gustong marinig, ang tunog na nakakapangilabot, ang tunog na talagang pagpapawisan ka ng munggo-munggo, ang sinasabi ko ay ang tunog ng echas na gusto ng kumawala sa loob ng aking sikmura..."PUTANGINA! bakit ngayon pa 'to nangyari, bakit kung kailan queuing pa kami, kung kailan hilong hilo ako sa antok, kung kailan 5 oras pa ang dapat kong bunuin para matapos ang araw ko"...hindi ko na kaya pang pigilan, pakiramdam ko na nauutot ako ngunit sa sandaling bitawan ko ang utot ay siguradong sasama ang jerbaks na naghuhurumintado na sa aking sikmura..."ITATAE KO NA TO!" at yun na nga ang naging desisyon ko, kaya kahit lampas na ako sa maximum minutes ng bio break namin ay hindi ko na ito pinansin at siguradong mas masaklap kung sumambulat ito sa loob ng floor...Dali dali akong tumakbo sa kubeta upang maglaglag ng bomba, pag-upong pag-upo ko palang ay "BBBBRRRAAAAKKKKKK!!!!" nagmistulang Hiroshima ang inidoro at binugahan ng bomba, kalat kalat at halos lumampas sa labas ang jerbs na nagwawala mula sa aking sikmura, matubig at talagang walang kasing baho ang amoy nito at kinailangan ko pang magsindi ng lighter upang pugsain ang nakakapangilabot na amoy na nagmamantsa at tumatambay sa ilong, tumagal din ako ng halos 5minuto sa loob ng kubeta at talaga naman guminhawa ang pakiramdam ko at kaagad akong bumalik sa station ko upang magtrabaho muli...Ang buong akala ko ay ganun lang yun, hindi pa pala, nasundan pa ng ilang beses ang pagbalik ko sa kubeta at talagang hinang hina na ako kaka-jerbaks at dehydrated na ako, wala na akong panlasa at ganang kumain, ang gusto ko nalang gawin ay umuwi at matulog ng matagal, sa tingin ko kaya nasira ang sikmura ko ay dahil sa gamot na binigay sa akin ng clinic namin...putaninanginang gamot yan!At sa wakas ay natapos din ang araw ko sa pagtatrabaho, niligpit ko na kaagad ang gamit ko at daglian lumabas ng opisina, nagbabadya ang panahon ng malakas na buhos ng ulan kaya nagmadali na akong maglakad papunta ng sakayan kasabay ay isa kong ka-opisina, hilong hilo pa din ako sa kakatae at sa sobrang kaantukan ng biglang bumuhos ang napakalakas na ulan, hindi na kami umabot sa sakayan at sumilong muna kami ng ka-opisina ko upang magpatila, kwentuhan lang muna kami habang naninigarilyo, mura na ako ng mura dahil gustong gusto ko ng makauwi, halos kinse minutos din kaming nagpatila at sa awa naman ng diyos ay nakapaglakad kami papuntang sakayan at nakasakay naman kami kaagad...Pagdating ko sa bahay ay bagsak kaagad ako sa kama, hindi na ako nakakapagpalit ng damit at basa basa pa ang t-shirt kong suot, hindi na ako makabangon pagkalapat ng katawan ko sa malambot na kutson, ngunit naisip ko na hindi pa pala ako kumakain mula pa noong 11pm ng nakaraang araw kaya kahit hirap na hirap ako ay pinilit ko pa din bumangon at nagpalit ng damit sabay kain. Kakaiba na ang pakiramdam ko, nagsisimula na akong lagnatin dahil siguro sa sobrang puyat at nabasa kasi ako ng ulan. Nakipagkwentuhan muna ako sa kapatid ko pagkatapos kong chumicha, sinalampak ko ang patang-pata kong katawan sa sofa upang makapag-relax hanggang sa hindi ko namalayan ay bumiyahe na pala ako papuntang dreamland...lumipas ang isang oras sa pagkakatulog ko sa sofa ay pinalipat ako ng nanay ko sa kwarto upang makapagpahinga ng maayos, lumipat naman ako kahit hirap sa pagbangon, alas 3 na ng hapon ng makatulog ako sa kama...Naalimpungatan ako dahil nanginginig na ako sa sobrang ginaw at nagbabaga na din ako sa sobrang taas ng lagnat kaya naman nagkumot ako at pinatay ang electric fan...kung ano ano ang napapanaginipan ko, sigaw ako ng sigaw at sa bawat sigaw ay nagigising ako, naghahalucinate na ako dahil sa trangkaso. Naalala ko pa na ginising ako ng nanay ko upang ayain na kumain at uminom ng mainit na kalamansi na may honey ngunit ang sagot ko lang ay "Opo babangon na ako mamaya" ngunit tuloy tuloy pa din ako sa aking pagkakahimlay hanggang sa gumising na ako ng ala-6 ng umaga, imagine, nakatulog ako ng 3pm - 6am the following day na! Sabi ko sa sarili ko na tama na ang tulog at lumipas na ang napakahabang oras, napansin ko din na wala na akong lagnat ngunit ang sakit ng ulo ko dahil sa walang laman ang tiyan ko. Hindi na ako ulit bumalik sa kama at nagsipilyo muna ako bago kumain dahil pakiramdam ko na sobrang baho na ng hininga ko at puno na ng bacteria ang bibig ko. Naligo din ako kaagad at nagbihis pagkatapos kumain upang makaalis ako kaagad ng maaga sa bahay dahil pupunta ako sa clinic upang magpa-annual check up.

Pagkaalis ko ng bahay ay dito na nagsimula ang hindi ko mapaliwanag, medyo masama pa din ang panahon, maulap pa din at medyo umaambon ambon at habang nakasakay ako sa FX at nakadungaw sa bintana ay napansin ko ang mga kulay ng damit ng mga tao sa kalsada. Napansin ko na ang ganda ganda ng combination ng kulay, perfect para sa isang photo shoot, may naka-purple, turquoise blue at magenta, binaliwala ko lang ito dahil ano ba naman diba kung maganda ang combination ng mga damit nila. Pagdating ko naman sa MRT ay napansin ko din na may nakapurple na naman at may naka-magenta at turquoise blue..."hmmmm parang...ay nagkataon lang siguro" sabi ko sa sarili ko. Lumipas ang ilang oras at nagpunta na ako sa clinic, pagdating ko doon ay kinuhanan ako ng urine sample at dugo, nagpa-x-ray din ako ng baga at tapos konting interview ng doctor, kinabahan nga ako kasi baka mamaya may sakit na pala ako na hindi ko pa alam...anyway, pagkatapos ng mga test chuva at interview ek-ek ay pinaghintay nalang ako ng doctor sa waiting area upang tawagin ako. At sa aking paghihintay ay napansin ko na lahat ng mga assistant dun ay nakapurple..."OMG! this is too much to be a coincidence!" at hindi pa dun natapos yun, ilang saglit lang ay biglang may pumasok na babae na magpapacheck-up at naka-purple din tapos may pumasok na naman na isa pang babae na nakalavender naman tapos biglang may dumating naman na naka turqouise blue at biglang may nakamagenta..."My god, anong ibig sabihin nito...bakit halos lahat naka-purple?! Sign ba ito?! pero sign ng ano?! bakit nangyayari ito?! ako lang ba ang nakakapansin nito?! hindi...hindi totoo ito! masyado lang akong pagod at kung ano anong naiisip ko" natapos ako sa clinic at dumiretso ako sa trinoma upang kumain muna ng hapunan...mas lalong umikot ang ulo ko pagdating ko sa mall, hindi sa dahil napakadaming tao sa paligid, kundi napakadaming tao na may suot suot na purple/violet/lavender..."OH MY GOOOOODDDDD!!!!! THIS AINT HAPPENING!!! THIS IS NOT REAL!!! Natutulog pa din ba ako? nananaginip lang ba ako? hindi eh, gising na ako, gising na gising na ako eh! " hindi ako mapalagay sa mga nakikita ko, sa mga napapansin ko, pakiramdam ko para akong nasa TWILIGHT ZONE! "OK kung isa itong sign, then give me a sign and let me know what is it for" yan nalang ang sinasabi ko sa isip ko...then nagkita na kami ng kaibigan ko at tumuloy kami sa megamall upang kitain ang iba pa namin kaibigan, matagal din kaming paikot ikot sa megamall at parang wala na akong napapansin na nakasuot ng purple o violet o lavender...haayyy si medyo nahimasmasan na ako. Nagkayayaan kaming kumain muna sa Jollibee ng mga kaibigan ko at yung isa daw namin kaibigan ay dadaan din sa Jollibee pero hindi siya makakasama sa gimik namin dahil may naka-set na din siyang lakad...at habang kumakain na kami ay dumating na yung isa naming kaibigan and guess what? HE'S WEARING FUCKING PURPLE!!!!!!!!! ano bang meron sa kulay na to?! Pagkatapos nun ay hindi ko nalang inintindi kung makakakita pa ako ng mga taong nakakulay purple at nagsaya nalang kami ng gabing iyon hanggang sa umuwi kami, masaya naman ang gabi namin, puno ng tawanan at kulitan at kwentuhan ngunit pagdating ko sa bahay ay naalala ko na naman yung tungkol sa kulay purple..."search ko nga sa net" sabi ko and these are the stuff that I found over the net... According to the website http://www.sensationalcolor.com/

Purple embodies the balance of red's stimulation and blue's calm. This dichotomy can cause unrest or uneasiness unless the undertone is clearly defined, at which point the purple takes on the characteristics of its undertone. With a sense of mystic and royal qualities, purple is a color often well liked by very creative or eccentric types and is the favorite color of adolescent girls...Adolescent what??? GURLS???

at ito pa...

Purple around the globeIn Thailand, purple is worn by a widow mourning her husband's death. The purple in the U.S. military Purple Heart award represents courage. The Purple Heart is awarded to members of the United States armed forces who have been wounded in action.

In Tibet, amethyst is considered to be sacred to Buddha and rosaries are often fashioned from it.

A man with the rank of Roman Emperor was referred to as "The Purple" -- a name that came from the color of the robe he wore.

In Japan, the color purple signifies wealth and position.

Purple was the royal color of the Caesars.

In pysanky, the traditional Ukrainian form of egg dying, purple speaks of fasting, faith, patience, and trust.

Purple denotes virtue and faith in Egypt.

In Tudor Britain, violet was the color of mourning, as well as the color of religious fervor.

Traditionally, in Iran, purple is a color of what is to come. A sun or moon that looks purple during an eclipse is an omen of bloodshed within the year.

So hindi pala lahat positive dahil it symbolizes DEATH...scary diba?

there are other meaning pa like Purple is the color of good judgment. It is the color of people seeking spiritual fulfillment. It is said if you surround yourself with purple you will have peace of mind. Purple is a good color to use in meditation. Purple has been used to symbolize magic and mystery, as well as royalty. Being the combination of red and blue, the warmest and coolest colors, purple is believed to be the ideal color. Most children love the color purple. Purple is the color most favored by ARTISTS. Thursday's color is purple.

Madami pang ibang kahulugan sa mga websites na napuntahan ko tungkol sa kulay na ito at kadalasan parehas lang kaya hindi ko na ilalagay dito at baka bukas ka na matapos sa pagbabasa... Ano nga kaya ang ibig sabihin sa akin nitong purple color na ito? senyales ba sya o sadyang nagkataon lang talaga? what if isa siyang sign? So what do you think? am I being crazy or what?

kanina ko lang ito sinulat sa opisina namin at paglabas ko ng opisina...bumulaga sa akin ang babaeng nakakulay PURPLE!

Toys that I could'nt resist

Since childhood, I have this passion of collecting toys and I still have it until now, I still have this cravings of buying toys especially if the toy that I see is really mouth watering! When I was a kid, I used to have He-Man, Mask, Transformers, G.I.Joe, TMNT and some other action figures that is popular on TV...I even had a cheap plastic Hello Kitty that my mom bought me from the wet market (not in Gift Gate) which I love the most, She's always with me almost all the time even when I am taking a shower or playing water on a BATSA. It's a bit difficult to resist this addictive hobby, it's like a can of PRINGLES, once you pop, you can't stop, and I will not stop, I dont find any reason why I should stop collecting toys, maybe I will pause for a while, especially if the budget is too tight, but no way I will stop this hobby. Whenever I buy the toy that I like, there is this feeling of contentment whenever you get hold of that thing, It's also like an achievement for me...but also there is the opposite, sometimes there will be a time that I will see a toy that really captures my heart but unfortunately it's too expensive or it is not for sale and worst of all, the money that I have that time is not enough to buy it! and that's frustrating!!! anyway, let me share some of the recent toys that I bought, these toys are not new anymore, this is what we called "LOOSED" because its out of the package already, when I saw this toys, I said to myself "I want to have it, I NEED to have it!!!" and that time I have extra cash, so why waste the opportunity, tomorrow it may not be there anymore and I will regret it for the rest of my life and besides, It is cheaper than a brand new one...

I purchased these toys for Php 300 each, which is not a bad deal, especially Nightcrawler because it comes with a diorama...I will show you more when I get a chance to buy another one...

ISTORYANG CELLPHONE

Halos 2 taon na din ang lumilipas mula ng mabigyan ako ng isang simple pero magandang cellphone, masaya ako noong araw na yun dahil first time kong nagkaroon ng cellphone na medyo may kalidad, inalagaan kong mabuti ang cellphone na ibinigay sa akin, binigyan ko pa siya ng silicon para hindi masira ang body niya at para hindi kaagad magasgasan at magluma, masarap siyang gamitin at napamahal na ako sa kanya...ngunit isang araw ay nasira ang nokia phone ko, sa hindi malamang dahilan ay nawalan nalang siya ng signal, sinubukan kong palitan ng sim card at baka kasi yung sim ang may sira at hindi naman yung phone, ngunit ayaw pa din magka-signal, ni-restore ko na din ang factory settings pero wala pa din, tumawag na ako sa Globe at sa nokia at nag-search na din ako sa internet ng mga posibleng solusyon sa aking problema, halos lahat na ginawa ko ngunit hindi pa din umubra hanggang sa naisipan ko na hayaan ko na muna at dadalhin ko nalang siya sa pagawaan. Kaya naman pagkalipas ng ilang araw ay nagpunta ako ng nokia care upang alamin kung magkano ba ang service nila, ngunit tila yata ginto ang kamay ng mga gumagawa doon at labor fee pa lang ay Php560 na! WOW! Mataas pa sa minimum wage??? OK ka lang??? wala pa dun yung bayad kung sakaling may kailangan silang palitan na pyesa sa loob, pero syempre naman guaranteed na nokia parts ang ilalagay nila dun at kung hindi mo gusto yung price ng pyesa at gusto mo nalang i-pull out ang phone mo, kailangan mong magbayad ng pull-out fee na Php200..Oh san ka pa? Grabe ang price ng pagpapagawa sa certified repair center ngayon at ang nakakainis pa ay sabi nung gurlalu doon na baka kailangan na daw i-reformat yung phone kasi mukhang yung mismong program na daw ang sira, at may tendency pa daw na baka hindi compatible yung program na iinstall nila kasi for phillipines lang daw yun at yung phone ko ay from abroad, at kapag ganun daw ang nangyari ay dapat daw dalhin ang phone ko sa LEVEL 3 REPAIR..."HUH?!" laking gulat ko sa mga sinabi sa akin nung babae at akala naman niya eh naniniwala ako sa kanya, alam naman pala niya na may posibility na hindi gumana yung pang-pilipinas eh bakit hindi pa niya gamitin yung siguradong gagana diba? kaya ang sabi ko nalang sa kanya ay "Ah sige ipapaalam ko muna sa may-ari yung babayaran at babalik nalang ako kapag pumayag na..." tanginang yan! ano ako hilo? sa labas ko nalang ipapagawa ang phone ko at pakiramdam ko naman na hindi ganun kalaki ang sira ng phone ko noh! May nalalaman pa siyang LEVEL 3 repair kuno! Hmp! Pekpek niya Level 3! ...lumipas ang ilang araw ay balisa pa din ako dahil sira pa din ang phone ko, gustong gusto ko ang nokia phone ko, napamahal na ako sa kanya at isa pa ay napaka-user friendly nya kasi eh...at biglang naalala ko yung kaibigan kong gumagawa ng cellphone noon sa may Greenbelt "tama sa kanya ko dadalhin ang cellphone ko, siguradong maayos niya yun at hindi ko pa kailangan magbayad ng napakamahal at garantisadong hindi naman niya ako lolokohin dahil napagkatiwalaan ko na siya noon pa" yan ang sabi ko sa sarili ko...(oo minsan kinakausap ko ang sarili ko). Nag-set ako ng araw kung kailan ko dadalhin yung cellphone ko sa kaibigan ko, ngunit tuwing nagbabalak nalang ako ay palagi itong nauudlot, ,ung hindi ako nakakatulog ay bigla naman sumasama ang panahon hanggang sa hindi ko na napagawa yung cellphone ko...
...
...
...
Dalawang linggo na ang lumilipas mula ng nasira ang cellphone ko, wala pa din siyang signal...naisipan kong bigla na "ano kaya kung i-synch ko siya sa kompyuter ngayon?"..hindi na ako nagatubili pa, binuksan ko kaagad ang kompyuter at kinuha ko kaagad ang kable ng cellphone ko upang i-synch ito, nilagyan ko siya ng sim at...dan-da-da-dan-daaann!!! Na-detect kaagad ng PC yung cellphone! Hinanap ko kaagad dun sa program ng synch kung may pang-update ba ng cellphone...hanap...hanap...hanap...at habang nahihilo na ako sa kakahanap ay naisipan kong damputin ang cellphone ko...TARAN!!!!!! MAY SIGNAL NA SIYA ULIT!!!! YEHEYYYYYY!!!! Bumalik na sa dati yung cellphone ko hindi na siya nawawalan ng signal! MABUHAAAAAAAAAYYYY!!! GAGALING!!! GAGALING!!! Masayang masaya ako noon at hanggang ngayon dahil nagagamit ko na ulit ang nokia phone ko, magkasama na ulit kami palagi, kasama ko na siya ulit sa pakikipagusap ko sa mga kaibigan ko, sa mga kamag-anak ko, sa pagkuha ng mga litrato, pakikinig ng music...haaaaayyy Nokia 6230i ko...Mahal na mahal kita!

Do not step on the platform my ass!!!

I saw this sign one day and I thought...hhmmmm...what if I do the opposite???

...UHMP!!!

...ayan apakan ko nga!

Such one lucky dog

I went to the supermarket last few weeks ago and while im looking for a tomato sauce, this really surprised me, at first glance I thought its a baby wearing a furry hat but NO, its a FUCKIN' DOG ON A BABY CART!!! After seeing this, It reminds me of those street children eating garbage or left over food just to survive...

VIPER

FOOD CAMP

How to say "YOU DIDNT MAKE IT" in a nice way

Last few weeks ago, i got an email from jobstreet.com about the latest companies that is open for artist position, so grabbed the opportunity and send out my resume.

...then i waited


...after a few days, still no reply


...still waiting


...still patiently waiting


...days have passed, still no reply


...sigh, still no reply


...new job openings already sent to me by jobstreet.com but still no reply from the previous company


..then finally after almost a month i got a reply! WOOHOO!!!


and this is what they said


Dear Sir:

Thank you for your interest in applying for the position of GRAPHIC ARTIST. We have given your resume careful and thorough review. While your qualifications are impressive, we regret that we are unable to extend an offer to you, as the competition for this position has been very keen. Your interest in our company is most appreciated, however, and we would like to wish you the best of success in your career.

Truly yours,
Blah blah blah Inc.


...hmmmm, tough shit! then dont! :-)

PULUBI VS TAONG GRASA ROUND 3

Sa round na 'to medyo humabol sa puntos ang pulubi group, kitang kita naman sa larawan, isang bulag na pulubi, may electric guitar, may mic at may donation box at hindi lang yun, may malaking payong pa siya! Say mo? Bilib ako sa pulubing ito, hindi sya yung tipikal na lumilitaw nalang sa kawalan at magugulat ka na nanghihingi na sa iyo ng palimos, dito masasabi ko pa talagang may ginagawa siya upang kumita ng pera, kahit umulan o umaraw ay nandiyan siya magkaroon lamang ng konting palimos at pantawid ng gutom, napansin ko din na mas madami ang nagbibigay sa kanya kumpara sa mga tipikal na namamalimos...minsan naisip ko na bigla kaya siyang surpresahin ng isang TV show gaya ng "Wish Ko Lang" at habang tumutugtog siya gamit ang luma niyang gitara ay hindi niya alam na may naka-set-up ng full band sa likod nya at bigla na lamang siyang sasabayan sa anumang tinutugtog niya, tipong isang sikat na banda! tapos ang dagdag pa sa regalo sa kanya ay bibigyan sya ng tutorial sa YAMAHA SCHOOL OF MUSIC, tapos bibigyan din siya ng bagong FENDER STRAT na gitara na may kasamang Amplifier at mga gadgets at hindi lang yun, bibigyan din siya ng pagkakataon na tumugtog at makapagtrabaho sa isang acoustic bar 4 times a week para hindi na siya tumutugtog sa kalye at kumikita pa siya ng malaki!...Ano kayang mararamdaman ni Manong Musikero noh? Sa tingin mo? let me hear your comment.

ANO BA TALAGA???

Hindi kaya adik din ang nagsulat nito? nakita ko lang yan kanina sa may bandang guadalupe malapit sa ilalim ng tulay...may arrow pa na parang tinutukoy na doon banda NO TO DRAGS pero sa ibang kabila pwede...hmmmm! interesting ha!

PUPPY LOVE

Kailan kaya pumapasok sa isip ng isang tao ang magkaroon o makaramdam ng crush? Pumapasok nalang kaya yun ng automatic? Para ba itong sakit na bigla nalang dadapo sa hindi mo inaasahang oras? yung tipong magugulat ka nalang gusto mo na pala siya, magugulat ka nalang at palagi nalang siya ang iniisip mo, magugulat ka nalang na parang kulang ang araw mo kapag hindi mo siya nakikita, naririnig at nakakausap man lang kahit sa telepono? Bakit nga kaya sadyang nakakabaliw ang pakiramdam kapag may gusto ka sa isang tao? Iba pa kaya talaga ang pag-ibig sa pagkakaroon ng crush? Madaming tanong na mukhang madami din ang version ng sagot, parang relihiyon, kanya-kanya ang paniniwala pagdating sa pag-ibig o crush...May crush ang isa mong kaibigan na ayaw mo dun sa crush niya at ikaw naman may crush ka na ayaw din ng iba mong kaibigan, maganda para sa tingin mo, pangit naman sa kanila at vice-versa, kaya talagang kanya kanya ang paniniwala, kanya kanya ang dahilan kung bakit gusto ni ganito si ganyan at kung bakit mas maganda sa iyo ang pangit sa kanila...Hindi mo mapigilan at parang nasa ilalim ka ng isang salamanka. Kay sarap magkaroon ng crush, palagi kang inspired, parang ganado ka palagi, daig mo pa ang nagta-track and field sa olypics sa sobrang liksi mo, nakakalimutan mo ang pagod, ang mga problema, parang yung crush mo yung gamot sa sira mong araw, tipong lahat gagawin mo para mapansin ka niya, kahit alam mong mukha ka ng tanga.
Teka kumuha nga tayo ng source kung ano nga ba ang ibig sabihin ng "CRUSH" ...Ayon sa Wikipedia ang Crush daw ay ang tinatawag din na PUPPY LOVE which is an informal term for feelings of love, particularly between young people during adolescence, so-called for its resemblance to the adoring, worshipful affection that may be felt by a puppy. The term is often used in a derogatory fashion, describing emotions which are shallow and transient in comparison to other forms of love such as romantic love. Another use of the term (also commonly described as a "crush"), can be used to describe the love or lust of a child or adolescent for an adult. For example, a student being attracted to his or her teacher could be considered puppy love. In this case, the term relates an infatuation which is frequently not reciprocated. The term may meet with resistance from some people as patronizing and belittling of genuine emotion... So naintindihan mo ba?
...
...
...
...
...
Ako din hindi eh, ingles kasi.
Ilang taon ka noong una mong naramdaman ang magka-crush sa isang tao? yung pakiramdam na nakakabaliw, yung pakiramdam na hindi madaling bitawan dahil masarap at medyo nakakaliti parang binubulate ka sa pwet...I-she-share ko lang ah, kung hindi ako nagkakamali, unang beses ko yatang naranasan yan noong prep ako, may isa akong classmate nun na ang ganda ganda niya at mukha siyang anghel, maputi, makinis ang balat, maganda ang buhok, pink ang lips at maganda ang mata, siya ang unang na-kiss ko, hiyawan pa nga ang mga lintik na mga magulang namin eh, sobrang kilig silang nakikita ang mga anak nilang naiinlab sa isa't-isa! I-tolerate daw ba? pero syempre yung kiss na yun ay sa cheeks lang, hindi torrid noh, ano siya hilo? Heller! Tsaka sobrang bata pa kami nun, supot pa ako nung panahon na yun at hindi ko pa alam ang sex! Naalala ko pa nga na nagpupunta kami ng Nanay ko dun sa bahay nila minsan at binabasahan niya ako ng mga childrens story, gaya ng Jack and the Bean Stalk, Ugly Duckling, Lil' Red Riding Hood at marami pang iba, (hindi ko maintindihan, marunong naman akong magbasa nun eh bakit siya ang basa ng basa...degrading ha! Naiimbyerna ako!) habang ang mga nanay naman namin ay busy sa pagchichikahan habang naghahanda ng meryenda...Gandang ganda ako sa kanya at kahit bata pa ako noon ay pakiramdam ko mahal ko na siya! Ngunit dahil mura pa ang isip ko at may gatas pa ako sa labi ay hindi ko pa alam ang tunay na kahulugan ng pag-ibig kaya sa malamang ay hindi pagmamahal yun kundi crush lang. Bakit kaya madalas ay dine-deny natin ang pagkakaroon ng crush? kapag tinanong mo yung kaibigan mo kung mahal niya yung isang tao ay mahihiya pa siya at sasabihin niyang "hindi naman, crush ko LANG" ...sobrang showbiz sumagot ampotah! Samantalang kung iisipin mo ay doon nagsisimula ang unang kilig diba? lalo na kung habang nakatingin ka sa crush mo tapos bigla ka din niyang tiningnan at bigla ka niyang nginitian, sabay yuko tapos sumundot pa siya ulit ng isa pang tingin with matching ngiti ulit sa iyo! AAAAYYYY!!! Nanginginig ang mga ugat ng puso mo, sigurado para kang hihimatayin sa tuwa at pinupulot mo na ang underwear mo sa lapag! Aminin mo alam mo yang pakiramdam na yan diba? Ang matindi ay sa tingin palang nya ay ganun na ang reaksyon mo, eh paano pa kaya kung makilala mo pa siya? nagpalitan kayo ng number, palagi kayong nagkakasalubong, naging close kayo, hanggang sa nagsisimula na kayong lumalabas labas, hanggang sa sobrang close niyo eh ok lang sa inyong nagkakabiruan ng below the belt dahil alam niyo naman sa isa't isa na katuwaan lang yun...sa madaling salita ay naging Super Friends kayo! Pero kahit friends kayo ay crush mo pa din siya...hanggang sa dumating na ang hindi niyo inaasahang araw na dalawa lang kayong magkasama sa isang romantikong lugar at bigla nalang kayong nagkatinginan mata sa mata, ramdam ng bawat isa sa inyo ang tibok ng puso at parang may hangin nalang na dumaan at bumubulong sa tenga niyo at sinasabing "Haaaaaliiiikaaaan moooo naaaaaaaaa syaaaa...syaaa...syaaa...syaaaa "at dahan-dahang maglalapit ang inyong mga labi, magdidikit, parang may kuryenteng dadaloy sa buo niyong katawan at sabay kayong mapapapikit sa sarap ng init na inyong nararamdaman, nagpalitan kayo ng laway, dila sa dila ang labanan, hanggang ang mga kamay niyo ay nagsisimula ng magpunta sa ibang parte ng katawan...opppssss teka teka...wag muna yun, alam kong kinikilig ka na...At pagkatapos niyong magtikman ng labi ng isa't-isa ay sabay kayong bibitaw at mahihiya pero bakas na bakas sa mga pagmumukha ninyo na gusto niyo naman ang nangyari at umaasang maulit muli, kaya magkakangitian kayo at magyayakapan at diyan na biglang papasok ang linyang..."Check in tayo?" hehehehe!... NO! hindi yun ang tinutukoy kong linya, ang gusto kong sabihin ay ang ganitong linya "Alam mo... Gusto kita...pwede ba natin subukan maging tayo? " ...uuuuyyyy M.U. daw oh! Mag-Un! ...Alam ko na alam niyong lahat kung anong pakiramdam ng magkaroon ng isang crush, NAPAKASARAP!!! siguro ilan doon sa mga nabanggit ko kanina ay talagang nagawa niyo na o baka nga higit pa, ngunit minsan dapat din nating isipin na hindi porket gusto mo ang isang tao ay gusto ka na rin niya, hindi porket natutuwa siya sa iyo ay pareho na siya ng nararamdaman gaya ng sa iyo, hindi porket close kayo ay posibleng mas lumalim pa, minsan dapat may limitasyon din, tantsahin mo din diba? At baka mamaya makita mo nalang ang sarili mong nag-iisa, umiiyak, naglalasing, gusto mo ng magpakamatay habang yung crush mo naman ay maligayang maligayang kasama ang newly throphy jowa niya! wag sayangin ang oras sa bagay na walang kasiguraduhan... Mag-isip isip din diba? Ngunit mas masaya pa din talaga kung ikaw ang makakatuluyan niya!

BAKTUSKUL

Tapos na ang bakasyon at simula na naman ng eskwela, madaming bata ang excited sa pagpasok at marami din naman ang tinatamad at gusto pang mag-extend ng bakasyon. Hindi na pwedeng magpuyat ang mga batang grade school dahil maaga silang gigising sa umaga, pwera lang syempre ang mga estudyanteng pumapasok sa hapon, obvious naman diba? bakit sila gigising ng umaga eh sa hapon pa ang pasok nila. Ang mga High School studes naman ay excited na din dahil magkikita-kita na naman silang magbabarkada at syempre ang crush nila sa school. Sa mga college studes eh wala lang, parang wala naman bakasyon sa college eh, meron man pero halos saglit na saglit lang at parang di mo mamamalayan na tapos na pala, karamihan pa naman ng mga universities at colleges ngayon ay Trimester na at yung ibang masisipag na estudyante naman ay nagsa-summer class. Dahil pasukan na naman ng mga estudyante ay dapat maghanda na tayo sa pahirapang pag-biyahe at siguradong punuan na naman ang mga dyip, bus at tren at wag kalimutan ang nakakapag-painit ng ulo na trapik lalo na kapag umuulan.
Na-aalala ko pa nung elementary ako, sa public school ako nag-aaral, masipag akong pumasok noon sa eskwela, maaga akong gumigising para mag-ayos at makapag-almusal mahirap mag-aral kapag ang iniisip mo ay ang kumakalam mong sikmura, naglalakad lang ako kapag pumapasok bitbit ang napakalaki kong bag na puno ng libro at mga notebook na makakapal , malapit lang naman kasi yung iskul ko sa bahay namin eh, medyo delikado lang kasi may tinatawidan kaming kalye na puno ng sasakyan (A.Bonifacio).Naaalala ko pa noon ang baon kong pera ay dalawang pisong papel, yung kulay blue na si Jose Rizal ang nakaprint, malaki pa ang halaga noong ng dalawang piso, nakakabili ako ng nutri-bun, gulaman at chichirya, kalahating araw lang ang pasok namin noon kaya ok lang na hindi kumain ng mabigat kasi pag-uwi naman sa bahay ay kakain na ako ng tanghalian, tapos minsan nagrerenta pa ako ng Game N' Watch dun sa Mama na may tinutulak na karitela, 50 centavos yata yun kada laro o kaya naman ay sumasali ako dun sa palabunutan na ang premyo ay itik o kaya sisiw. Hilig ko noon na pagkatapos kong kumain ng tanghalian ay ginagawa ko na ang assignments ko bago ako maglaro sa kalye, lalo na kapag may ido-drawing kami o may kinalaman sa arts. Masaya noong elementary kasi tinuturuan kami ng mga gawaing bahay, gaya ng pagluluto at paglilinis, tinuturuan din kaming gumawa ng mga bagay na pwedeng pagkakitaan, gaya ng basket, pamaypay na yari sa abaka at ang hindi ko malimutang paglalaminate ng litrato, yung nakadikit sa kahoy tapos laminated, hanggang ngayon naka-display pa sa bahay yung gawa ko, tabingi pa nga yung pagkakagawa ko eh, balbon ika nga nila. Hindi pa uso barkadahan noon, pero may mga tinatawag naman akong bestfriends.
Noong tumuntong naman ako ng High School, diyan na ako medyo dinapuan ng katamaran, di ko na hilig ang mag-aral ng mabuti noon. Diyan ko din natutunan ang kung ano anong klaseng katarantaduhan! Diyan nga daw pumapasok ang curiosity stage, nagbibinata, maraming gustong subukan pero madalas nauuwi lang naman sa wala. Noong High School ko natutunan makipag-barkada, mag-bisyo, manood ng porn, mag-cutting classes, mandaya sa exam, mangopya sa kaklase, magpa-iyak ng titser at kung ano-ano pa! Pero may natutunan din naman akong maganda noong High School, ayun ay ang huwag ng gawin ang mga maling ginawa ko.Napakasaya ng High School life ko dahil sagana sa adventures at kwentong hindi ko talaga malilimutan lalo na kapag kasama ko ang mga kaibigan ko sa loob at labas ng eskwela.
Kung ang High School ko ay puno ng katarantaduhan, iba naman pagdating ng college, kombinasyon sya ng katarantaduhan at masinop na pag-aaral, pwera lang sa minor subjects. Fine Arts ang kinuha ko noon, mahilig kasi akong mag-drawing at gumawa ng kung ano anong arts, kaya naman peborit ko ang mga major subjects namin, kasi full of arts talaga, enjoy gawin at hindi ako tinatamad, pagdating naman sa mga minor subjects gaya ng english, rizal, behavioural science atbp. ay wala akong gana, pero hindi naman ako madalas mag-absent dahil ayaw kong nahuhuli sa mga pinag-aaralan namin. Nagkaroon din ako ng sangkaterbang kaibigan noong college years ko, barkada sa Fine Arts, barkada sa Engineering, barkada sa Business Admin., pati nga mga janitor at guardia ay barkada ko din. Noong college ko din naranasan ang tumugtog sa stage kasama ng aking mga ka-banda, kausuhan kasi ng banda noon eh, tumutugtog kami sa school kapag may event, lalo na tuwing fashion show ng Fine Arts which is sobrang namimiss ko na. Madalas din kaming mag-inuman noon ng mga barkada ko, iinom kami sa tapat ng school kahit na alam namin na may klase pa kami, yung isa ko ngang barkada noon ay sumuka sa classroom, buti nalang mabait yung prof namin at hindi siya pinagalitan, pinagtawanan lang namin sya. Noong college din yung tipong pahirapan kumuha ng subjects at kung paano mo gagawin ang sched mo dapat kasi hindi magcoconflict ang scheds ng mga subjects mo, nahihirapan lang ako noon kumuha ng minor subjects, kasi sa college of fine arts naman ay madami kaming scheds, mahirap pa lalo ay yung may madi-disolve na subject dahil sa kakulangan ng nag-eenroll, meron din naman mga subject na hindi na ino-offer pero madami pang estudyanteng hindi nakakakuha kaya nagpepetisyon sila kapag ganun ang sitwasyon. Sa awa ng diyos ay wala naman akong naibagsak na subject, meron lang 2.75 at pasang-awa na 3.00.
Nakaka-miss ang pagiging estudyante, kung maaari lamang ibalik ang panahon na nag-aaral pa ako ay gagawin ko. Sa aking sariling pananaw, ang pagiging estudyante na siguro ang kabanata sa ating buhay na hinding hindi natin malilimutan dahil doon natin natututunan ang karamihan ng bagay na ngayon natin ginagamit, kumbaga sa science, chemistry ang pag-aaral at physics naman ang pagtatrabaho.... ngunit sa panahon ngayon hindi na din ganun ang nangyayari, madalas hindi na nagagamit ng mga estudyante ang mga napag-aralan nila dahil karamihan ngayon ay napupunta sa mga call-centers dahil sa malaki ang sahod. Maganda naman talaga ang sahod sa call centers, ngunit huwag sanang dumating ang panahon na lahat nalang ng pilipino ay nagtatrabaho nalang sa call centers at pinag-walang bahala nalang nila ang tinapos nila sa pag-aaral. Sana nag-crash course ka nalang ng english subject diba? at hindi na nagsayang ng pera ang mga magulang mo sa pagbabayad ng napakalaking tuition fee.

PARANG NATUTULOG LANG

May Team Building chuva kami last 2 weeks ako, nagswimming kami sa may montalban at syempre mawawala ba naman ang alak...inuman kami mula hapon hanggang madaling araw at ayan ang nangyari sa akin...Ganito pala itsura ko kapag nalasing at nakatulog nalang sa isang bangko...gago 'tong mga officemates ko eh kinuhanan ako ng picture pero ok lang atleast nag-enjoy kami nung araw na yun!

IM SO ANXIOUS

May Anxiety problem na yata ako...lately napapansin ko na palagi nalang akong naiinip, hindi mapakali, parang may gusto akong gawin at hindi ko alam kung ano yun, naiinip ako, inip na inip kaya naisipan ko nalang mag-falsetto at sabayan ang How deep is your love ng BeeGees! as in todo lakas at sana naririnig iyon ng kapitbahay namin dahil palagi nalang may construction sa kanila at madalas ay istorbo sila sa pagtulog ko. May bago akong nadiscover na artist, first kong narinig ang song nya sa palabas na Gavin and Stacy, british TV program sya and i just love James Cordell!!! pero hindi sya yung singer na tinutukoy ko, ang nadiscover kong singer ay si Stephen Fretwell, melodramatic ang songs nya and more of acoustics, gusto ko mga lyrics nya at yung flow ng music nyang kino-compose lalo na yung kanta nyang New York, gustong gusto ko siyang pinakikinggan habang naglalakad ako at patingin tingin sa paligid at sa mga taong nakakasalubong ko, gustong gusto ko kasi yung chorus nya na "FUCK WHAT THEY SAY, FUCK IT IF THEY TALK, IT REALLY DONT MATTER,WERE GOING TO NEW YORK" parang wag mo ng intindihin ang sasabihin nila, basta ang mahalaga magkasama tayo at masaya, gagawin natin ang gusto nating gawin at walang makakapigil dahil nagmamahalan tayo! So selfish, pero kung hindi naman makakasama sa iba yung gagawin niyo ay hindi ka dapat matatakot diba? madami pa siyang ibang kanta na gusto ko, ang sarap sarap kasing sabayan habang iniisip mo yung mga taong nakasama mo sa buhay or yung mga ala-alang related dun sa kanta lalo na kapag umuulan...tangina anxiety problem na nga yata to'...dapat yatang magpatingin na ako pakingsyet!

NAKAKAIRITA!!!

Halos araw-araw nalang ay ganito ang sinasapit ng karamihang pasahero ng MRT tuwing umaga lalo na sa mga oras na 6am hanggang 9am kung minsan hanggang gabi pa. Isa lang ako sa mga biktima ng walang kaayusang pamamahala ng MRT. Palagi akong sumasakay sa may Quezon Ave station tuwing umaga, bandang 6.30am ay mapapansin mo na sangkatutak ang mga pasahero na pumipila sa escalator hanggang sa bilihan ng ticket, dagsaan ang tao parang fans day ni Ate Shawee o ni Juday, parang pila sa poso dahil nawalan ng tubig ang buong Quezon City, parang welga sa EDSA sobrang dami, pumipila ka palang ay talagang tagaktak na ang pawis mo mula ulo hanggang sa singit, mararamdaman mo na gumuguhit na ang pawis mo sa biyak ng pwet mo.Tapos siksikan pa sa hagdan at may makakasabay ka pa na nanunulak at magugulat ka na yung nanunulak sa iyo ay isang walang modo na matandang babae at hindi mo naman masabihan dahil iisipin mo nalang na matanda na eh at isa pa syempre ayaw mo naman ng iskandalo at lalo ka lang tatagal. Ingatan mo din dapat ang pitaka at cellphone mo dahil madami ng insidente na nadukutan sa MRT, sa labas pa lang yan ah, hindi ka pa sumasakay sa mismong tren...nakakairita!

OK so nakabili ka na ng ticket at nakalampas ka na sa turnstile, eto na ang bubulaga sa iyo, kumpol na tao na halos magkandalaglag na sila dun sa riles dahil dikit dikit sila, hindi mo na malaman kung saan ka pwepwesto at kung paano ka makakasakay..."anak ng puta" yan ang sambit ko palagi kapag ganyan na ang nakikita ko nakakairita! Hahanap ka ng pwesto para makasakay at biglang dadating ang tren na walang kalaman-laman at matutuwa ka kasi sa tingin mo kakasya kayo lahat eh at biglang yung tren ay lalampas sa istasyong kinatatayuan mo "anak ng puta naman oh" sa kakaantay mo lalo pang dumadami ang tao, nadadagdagan ng nadadagdagan sa kakaantay niyo ng tren at pagkalipas ng ilang minuto ay ayan na dadating na ang kasunod na tren na may laman na mula sa North station at tsaka hihinto sa inyo at ang mga putanginang pasahero ay kanya-kanyang magsisipagtulakan papasok ng tren na akala mo mamamatay sila kapag di sila nakasakay ng tren! tulak dito tulak doon magsusumiksik makapasok lang at wala silang pakialam kahit na may masiko sila o matapakang paa oh madagukan sa loob basta ang mahalaga sa kanila ay makasakay na sa tren na iyon, kung sabagay ang hirap nga naman kung mahuli ka sa trabaho mo diba? babayaran ba ng MRT yung makakaltas na pera sa iyo? HINDIII!!! sa mga hindi nakasakay syempre ganun ulit ang eksena, better luck next time, antay ka muna ulit ng tren na dadating, nakakairita!

Eto naman ang eksena sa loob, sabihin na natin nakasakay ka na at nagmimistulang sardinas na kayo sa loob ng tren, kung minalas-malas ka pa eh mabaho pa yung hininga ng katabi mo o di kaya may baktol at natapat pa yung mukha mo sa namamawis-mawis nyang kili-kili, hindi mo mabunot ang baon mong panyo dahil hindi ka na makakilos, tangina torture talaga! iniisip mo pa yung mga gamit mo at baka hindi mo mapansin ay may nandudukot na, kada istasyon ay siguradong wrestling, royal rumble 'to! tulakan, balyahan, apakan ng paa at kung minsan meron pang nagmumurahan, may nakita na akong ganyan noon, sa Cubao station ang pinaka-walang hiyang istasyon na masasabi ko...sabi nung isang mama "GAGO MAGTAXI KA NALANG KUNG AYAW MO NG SIKSIKAN!" sumagot naman yung isang mama " ULUL MAGTATAXI TALAGA AKO GAGO!" pero malayo na sya nun nung sumigaw siya, siguro takot din makipag-away...mapapangiti ka nalang eh. Siguro ganyan nalang talaga palagi sa MRT, malamang magkakaroon nalang ng aksyon ang management nila kung may mamamatay sa loob ng tren dahil sa siksikan, baka nga hindi pa rin eh...haayyy nakuh! kung sabagay kahit sa ibang bansa din naman may ganyan, ang tanging lunas nalang siguro talaga diyan ay ang tinatawag nating DISIPLINA...nakakairita!

IBA'T IBANG POSITION SA PAGTULOG

Ito si Kitty, ang napakalanding pusa namin sa bahay, wala na kaming maisip na ipangalan sa kanya kaya Kitty nalang, ngayon may 5 kuting siya, kakapanganak lang...ganyan sya matulog kung minsan kapag pagod na siyang habulin ang mga manok ng kapit-bahay namin.
Ito naman ang kyut na kyut na si Wilbur, sumalangit nawa ang kaluluwa niya (kung may kaluluwa nga ba ang mga hayop) namatay sya dahil sa sakit sa tiyan, binulate...ganyan siya minsan matulog kapag pagod na pagod na siya kakaharot.
Ito naman si Bert, siya ang amo ng mga nabanggit na hayop kanina, mahilig siya sa hayop...ganyan sya matulog kapag nasa trabaho, tinatakpan ang mukha kasi nasisilaw.

TOUNGE INANG YAN

Gaano kaya kasarap magpadila sa mga lintik na 'to?

IF I WERE A PIRATE

May nakita akong program para sa pocket pc, para siyang adobe at pwede mong i-edit yung picture mo at dahil kausuhan pa ng POTC3 noon ay eto ang ginawa ko... mukhang tanga!

BABY FATS: BUBOY BABOY